Een relaxte dag in de stad van Lisanne. Er waren geen grootse plannen: we wilden de plaatsen bekijken, ervaren, waar Lisanne de afgelopen 10 maanden geleefd heeft.
De dag begon al lekker rustig. De een na de ander werd min of meer uit zichzelf wakker, geen gevlieg, geen gehaast. Behalve Lisanne hadden we allemaal wel wat hinder ondervonden van het voorbij razende verkeer op de Hwy 101. Onze rustplaats lag er zo ongeveer tegenaan, ontdekten we wat later op de dag.
Na de verzorging van de innerlijke en uiterlijke mens, werden alle kabels en slangen weer afgekoppeld van de aansluitpunten en verplaatsten we de 'bus' naar een parkeerplaats aan de haven. TT-Truus hoefde niet in actie te komen, want we hadden Mrs. Tourguide bij ons. Ik hoefde alleen maar de 'sound of her voice' te volgen.
De tour begon in feite daar al aan de haven, maar eerste punt van aandacht was natuurlijk de college. Want: 'heeft ze er wel wat gedaan die 2 semesters?' Vroegen Lisanne's ouders zich stiekem af. Hoewel het een groot college is, was de drama afdeling gevestigd in een soort noodhuisvesting toch een eigen deel binnen dit grote geheel. Het lijkt de story of Lisanne's drama-life: de theaters waar zij mag gaan werken worden allemaal verhernieuwbouwd. Maar het was wel duidelijk dat zij zich er erg thuis voelt. Wij hadden het geluk nog wat mensen te ontmoeten die met Lisanne gewerkt hebben. Hoewel het slechts bij 'Hi, how are you,', blijft, konden wij zien dat zij gek met Lisanne zijn. Mooi!
Na de tour door en om de school konden, helaas alleen maar van buitenaf, haar tweede appartement bekijken. Madam Smit had het wel goed voor elkaar, amper een paar minuten lopen en weer thuis.
That was school, daarna: downtown Santa Barbara. State street of met ander woorden: Starbucks en Yoghurtland. Koffie en ijsyoghurt, twee van de levensreddende producten in een studentenleven. Lisanne liet het ons zelf ervaren. Een lekkere kop koffie, en na een wandeling up en down State street een echt heerlijke bak met allerlei smaken ijsyoghurt. Echt mensen, als je ooit in Californië komt (LA, San Francisco of Santa Barbara), ga naar Yoghurtland. Het is zéér de moeite waard.
De laatste stop in Santa Barbara was Brinkerhoff., Lisanne's eerste studentenhuis. Een echt studentenhuis: een grote puinhoop dus. Maar met een prachtige tuin en in een hele mooie omgeving, rondom het huis. Lisanne had er nog wat tassen met spulletjes staan. Dat wordt een gigantische bijbetaling om die spullen mee te krijgen in het vliegtuig. Na het inladen had de bus het al een stuk moeilijker.
Lisanne kon nog afscheid nemen van oud medebewoners en daarna werd het ook voor haar tijd om Santa Barbara achter zich te laten. We hadden 's ochtends al besloten om toch een stukkie verder te reizen. Dus staan we nu in Santa Paula, op de Ventura Ranch. Een prachtig park in the middle of nowhere. (Volgens Lisanne zijn er hier ook beren). Dat wil de rest niet perse weten; konijnen en pauwen(!) zijn er in ieder geval wel.
Na een heerlijke ouderwetse spaghettischotel hebben we opnames gezien van Lisanne's laatste toneelstuk. En voor 23 uur lag het vrouwelijke deel van het gezin al op bed. Slechts uw stukjesschrijver moest zijn plicht nog vervullen. Nu wordt het tijd, want morgen gaat de tocht verder naar Sequoia Park. Een tocht van ongeveer 4 en een half uur om in een paar uur een indruk van dit gigantisch mooie park op te doen. Volgens medekampeerders waren zelfs drie dagen nog niet genoeg om alles te zien.
Een hartelijke groet vanuit 'the Golden State' aan iedereen thuis. Bedankt voor alle reacties op Blogspot, Hyves, etc.
PS de licenseplate-teller staat op: 11. (plus 1 staats-nummerbord. Vanwege het risico van Guantánamo Bay geen foto genomen)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten