woensdag 16 juni 2010

The journey home:

Na een korte nachtrust in een overigens heerlijk bed moeten we vroeg opstaan. Onze vlucht vanaf Denver International Airport staat gepland voor 10.15 uur plaatselijke tijd. Met een tussenlanding op het vliegveld van Newark verwachten we woensdagochtend 07.00 uur te landen op Schiphol.
Om even over zeven zitten we al aan ons ontbijt. Het buffet is niet zo heel erg uitgebreid, toch er is voldoende naar de smaak van ons allen. Echt honger hebben we geen van allen, maar we weten niet wanneer we vandaag nog iets te eten krijgen Natuurlijk wel op het tweede deel van de vlucht, laat in de middag of nacht.
Ria is wat gestrest over het gewicht van de twee grote koffers. En dan wordt er ook nog eens gezegd om er meer in te doen. Zodat we minder onhandige handbagage mee hoeven te zeulen. Het maakt dat de sfeer er niet beter op wordt. De meisjes houden zich er buiten. Dit gekibbel zijn zij uiteindelijk iedere vakantie wel gewend.
We staan op tijd buiten voor het transport per hotel shuttle. De bus laat nog een tijdje op zich wachten, maar redelijk op schema rijden we richting vliegveld. We worden perfect afgezet: voor de deur van Continental.
Het inchecken gaat redelijk snel. De twee grote koffers zijn inderdaad te zwaar. De ene 5 pounds, die moet lichter gemaakt worden. En de ander 1,5 pounds, daat hoeft niets aan verandert te worden. Na wat aanpassingen aan de koffer, zijn we zover. De koffers worden afgegeven; we hoeven geen straf te betalen. Er wordt wel vergeten om ons tags van de koffers te geven. Dat gaat ons later nog opspelen.
De vlucht heeft een vertraging van circa 10 minuten. Op zich niet zo erg, want hierdoor komen we in gesprek met een vrouw uit Denver. Zij vraagt ons het hemd van het lijf over onze herkomst, onze reis en van alles en nog wat. Dat verdrijft de tijd, en het was nog gezellig ook. Thuis hadden we zo iets gehad van: waar bemoeid zij zich mee. Sire reclame: aardige mensen, wat moet je er mee?
Staande op de taxibaan werden we door flightcontrol nog eens op hold gezet. Als reden werd opgegeven dat het boven New York – Newark behoorlijk druk was. Nu hadden we wel een zenuwtrkeje voor de vervolgvlucht. Daar was geen reden voor, want we landden bijna op de opgegeven tijd in Newark. We hadden dus nogal wat tijd goedgemaakt.
Op het vliegveld van Newark kwamen we wel in de problemen. We schijnen er talent voor te hebben. Tijdens de tussenlanding van de heenvlucht moesten de koffers voor een tweede keer ingecheckt worden. Dus was er twijfel of dat nu ook moest. Hier komen de niet ontvangen tags in beeld. Een deskb**** van Continental bekte dat zij zonder tags niets kon beginnen en dat we dat maar eerst moesten regelen. Hoe dan?  Dus, toch maar naar de bagageafgifte. Dat betekende: uit het beveiligde gedeelte. Bij de bagageclaim was er een aardige dame die heel snel in het systeem, via onze boardingcard, kon zien dat de bagage gewoon doorging. Nog geen minuut werk, maar de deskdame van Continental verdomde dat dus gewoon.
Het gevolg was dat wij opnieuw door de securitycheck moesten. Toen werd het al redelijk krap met de boardingtijd. Bij het eerste checkpoint werden we ook nog eens doorgestuurd naar een andercheckpoint, omdat er blijkbaar mensen voor ons niet snel genoeg reageerden. De checkpoint werd gewoon gesloten door de stewards.
Bij het tweede checkpoint, een verdieping hoger, 500 meter verderop, werd het echt wel krapjes. Toen werd ook nog eens de laptop uit de rugzak gehaald, dus het duurde en duurde en duurde.
Al met al een heel andere veiligheidscheck dan Denver. Daar werden we door een aardige securitymedewwerker gecomplimenteerd met Nederland en dat Oranje goed begonnen was. En hij was hier in 2006 geweest en zijn gezicht was helemaal beschilder. Kortom: zo kan het dus ook Newark!
Al met al kwam het allemaal goed. We moesten bij het instappen zelfs nog een tijdje een oververhitte slurf staan wachten. Zorgde nog wel even voor een opkookmomentje.
Eenmaal in de lucht was dat al snel weer vergeten. Er kon zelfs nog een (wazige) foto van het Vrijheidsbeeld gemaakt worden.
Iedere seat heeft zijn eigen multimediaconsole: film, tv, radio, jukebox. Best goed geregeld. De verzorging van Continental aan boord is sowieso goed geregeld. De crew is aardig,  De piloot van de eerste vlucht bezorgde een onwijs zachte landing. Nog niet eerder een dergelijke zachte landing meegemaakt.
De zon is al weer op. We hadden een zonsopkomst met de meest mooie kleuren. Of dat nog beïnvloed wordt door de vulkaan op IJsland, is de vraag. Het was in iedergeval heel mooi om te zien.
Het is nu nog ongeveer een uur tot Schiphol. Dan is het wachten op Lisanne. Nog een trip van 2 tot 3 uur naar Laar. And that’s that then!

Iedereen heel erg bedankt voor het meeleven, de aardige woorden en alle andere reacties. We zijn blij dat er velen zo betrokken waren bij onze roadtrip in a bliz!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten