De wekkerradio meldt zich: het is half zes ’s ochtends en het is moeilijk wakker worden. Vandaag is het eindelijk zover: de reis naar Amerika staat op het punt te beginnen.
Zonder al te veel moeite komt iedereen uit bed. Dat gaat normaal een stuk moeilijker. Het vooruitzicht van een mooie vakantie in combinatie met het weerzien van Lisanne verricht wonderen.
Voor Tessa is ook eindelijk de tijd gekomen om zich op de vakantie te richten. Eindelijk zijn haar examens achter de rug en kan ze ‘zorgeloos’ genieten. Tot 17 juni: de dag van de uitslag. Maar dat komt allemaal later. Na het examen Frans galmde het ‘School’s out for summer’, van Alice Cooper uit haar modieuze Corby.
Om zeven uur trekken we de deur achter ons dicht, op naar Schiphol. Onze kat Swiebertje heeft zich kort daarvoor al uit de voeten gemaakt. Hij zag de bui al dagen hangen: zijn gezin ging weer eens op reis. Om hem helemaal alleen achter te laten.
Het verkeer is zoals al tijden een drama in Nederland. Vanaf Nijkerk tot Diemen is het langzaam tot stilstaand verkeer. Gelukkig hebben we al online ingecheckt en is er niet te veel druk om heel vroeg op de luchthaven te verschijnen.
De auto wordt geparkeerd bij Travel Parking, de reservering is ook al in een eerder stadium geregeld. Onze chauffeur is een vriendelijke oudere heer die ons in no time voor de deur D van vertrekhal 3 aflevert.
Bij check in balie 26 worden onze koffers snel ingenomen. Er is nagenoeg geen wachttijd en de koffers hebben alle 4 een belachelijk laag gewicht. De verste reis ooit, met het minst aan bagage ooit!
Het wachten tot het boarden verloopt probleemloos. Het vliegtuig van United Airlines UA 947 vertrekt op tijd. De eerste etappe tot Washington DC, Dulles International Airport is gestart.
De vlucht verloopt heel soepel. De beslissing om op het laatst economy plus stoelen te reserveren is een hele goeie geweest. De extra ruimte zorgt voor een meer ontspannen reis. De flight crew verzorgt ons goed. Drankjes en voedsel worden met grote regelmaat uitgedeeld. Klein minpuntje van dit deel: de video werkt niet terwijl er juist leuke films op het programma stonden (bijv. Alice in Wonderland: die hadden de meiden ook nog maar 2 keer gezien).
Tussendoor kletsen Ria en ik gezellig wat met onze achterburen. Zij hebben een reis van bijna 4 weken gepland. Ook voor het eerst met een giga grote camper onderweg in het uitgestrekte Amerika.
De reis naar Washington bestaat voornamelijk uit lezen, eten, drinken, onderuithangen in de stoel, beetje dommelen en natuurlijk muziek luisteren op onze nieuwe mp3-spelers.
Zo vliegt de tijd en daarom besluiten we maar eens de I94 en customs declaration formulieren in te vullen. Aangezien iedereen ons heeft gewaarschuwd voor de monsters van de Amerikaanse douane: ‘het formulier moet heel precies ingevuld’, en ‘geen grapjes maken’, kost dit invullen nogal wat moeite. Uiteindelijk had Jos slechts 3 nieuwe I94 formulieren nodig, maar was er wel enige twijfel over de juiste invulling. Met enige stress werd het moment bij Customs afgewacht.
Het hele douaneverhaal bleek zwaar mee te vallen. De douanier was zelfs vriendelijk en geduldig. Heeft het waarschijnlijk toch te maken met de personen die door de douane willen.
Het overstappen via Washington verliep snel en zonder noemenswaardige voorvallen. Er was juist genoeg tijd voor een sanitaire tussenstop en het kopen van wat versnaperingen. Daarna konden we al weer boarden voor de voortzetting van de vlucht met United Airlines UA915.
Dit deel van de tocht nemen we plaats in economy. Toch is ook hier de ruimte nog redelijk te noemen. Ook de crew van UA915 is vriendelijk en voorkomend; en nu werkt het videokanaal wel! Met recente film: die met Morgan Freeman als Mandela.
Ondertussen is het nu 01.10 uur in Nederland en omgeving; wij zweven tussen twee tijdzones is. Al 3 uur onderweg, nog een kleine twee uur en dertig minuten reistijd. En dan……. Wordt vervolgd!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten